Two ampules of epinephrine, a cardiac monitor, and a mechanical ventilator are enough to make me live.
187 beats per minute

Life is full of surprises. Take the ride and enjoy the journey. Go for the gold. Go straight for the victory. 😊👍

#optimism #thoughts #life #perseverance #hardwork #journey #roadtosuccess #roadtotriumph #roadtovictory

Good morning, Tumblr peeps. How are you? Ngayon pa lang ako matutulog kasi from night shift ako. As usual, lutang na naman. Hehe. Pa-kiss muna bago ako humiga sa kama. LOL

Minsan, unfair ang mundo. Pero mas unfair ang mga taong nakatira rito. Totoo ka na nga sa kanila, niloloko ka pa. FML.

Henceforth, I am going to wear this tag with pride wherever I go to show my appreciation for FEU; for inspiring and teaching me with things that are imperative to succeed in life. Thank you to the rewarding experiences that I gained during my college years. Cliché as it may sound, but I am a proud Tamaraw. This is my simple yet heartfelt means of paying back to you, my dear Alma Mater. :)

Respect begets respect, ‘ika nga.

Sa totoo lang, minsan (pwede ring madalas), kawawa kaming mga nurse. Araw-araw na lang eh nakaka-encounter kami ng mga pasyente at kamag-anak ng pasyente na akala mo eh halimaw. Sigaw dito, taray doon. Bunganga rito, bulyaw doon. Malaki na lang talaga ang pasasalamat namin kapag mayroong mga mababait at pasensyoso. Pero kapag wala, sorry na lang kami.

Akala mo eh nakabili sila ng tao. Kung pwede mo nga lang sabihin na, "Excuse me sir/ma’am, nurse ako, hindi ako alila. Baka nga mas mayaman o matalino pa ako sa’yo." Kaya lang hindi. Kapag sinabi mo ‘yun, ikaw pa ang lalabas na masama. May incident report ka pang gagawin kapag nagreklamo ang pasyente.

Isa lang naman ang kailangan namin eh. Respeto lang. Ginagawa naman namin ang trabaho namin, lahat naman ng demands ay sinusubukan naming ibigay sa abot ng aming makakaya, pero sana naman ay maayos ang pakikitungo. Sana naman may respeto kapag nakikisuyo.

Kaya minsan, naiisip ko kung bakit hindi pa ako tumuloy ng Medisina. ‘Yung mga doktor kasi sa halos lahat ng ospital ay iginagalang. Hindi sila nasisigawan ng pasyente. Hindi sila minamaliit ng mga pasyente. May karapatan silang magalit sa mga pasyente nila. Palagi silang nire-respeto at tinitingala dahil para sa ibang pasyente, "Nurse ka lang, doktor sila."

Proud ako na nurse ako kasi mas hands-on kami sa pasyente. Mas fulfilling para sa akin ang outcome ng mga ginagawa ng isang nurse. Kaya naman tinatanggap ko na lang ang katotohanang ito. Isang masakit na katotohanan.

Pakshet. LOL

Tumblr is full of broken people, hopeless romantics, lost minds, and fragile hearts.

Hello.